MARIA's GT COUPÉ

2.0i 16v (1990) Custom Black (Import België)

 

Even voorstellen

Hallo allemaal, ik ben Maria Barents. Ik ben 35 jaar, ik heb twee kinderen en ben werkzaam als Kaderinstructeur EHBO bij het ROC welzijnssector en Fontys in Eindhoven. Ook geef ik BHV lessen bij de Brandweer in Eindhoven

Mijn hobby’s zijn schilderen, mijn auto, tekenen en ook mag ik graag door de bossen slenteren. Daarbij schrijf ik regelmatig EHBO stukjes in het clubblad.


Liefde voor mijn auto en hoe ik daar aan gekomen ben

Ik ken Hans, onze voorzitter, al heel lang. Hij had een pracht van een auto, een Mazda 626 Coupé met de kleur: Custom Black. Aangezien Hans zijn auto maar bleef opbouwen voelde ik mij er steeds meer toe aangetrokken. De auto was gewoon te gek en de kleur, daar raakte ik maar niet op uitgekeken.
Ik ben overstag gegaan toen ik met Hans mee mocht rijden. We bezochten sloperijen, musea en evenementen. Zo kwam ik dus ook in contact met mensen die ook een Mazda 626 hadden zoals Patrick, Paul, Eddy en Peter. Hans en Paul hadden al het plan om een club op te richten en zo kwam het idee om bij elkaar te komen. Hans nam het initiatief en de pen ter hand en begon te schrijven. Zo is de huidige club ontstaan.
Je kunt je wel voorstellen dat ik daar bij wilde horen, en ja, er was weer een Mazda liefhebber geboren. Alleen werd er in het begin gedacht dat ik alleen maar aanhang was, maar dat is na verloop van tijd door het bestuur recht getrokken. Ik was dus eigenlijk al clublid maar had  geen rijbewijs en ik had geen auto. Dat moest gauw veranderen en ik ben toen fanatiek gaan lessen want ik moest en zou mijn papiertje halen.

In de tussentijd leerde ik ook Harold kennen (inmiddels een ex-clublid). Hij had een Mazda 626 GLX Coupé en had voor een zacht prijsje een 626 GT op de kop kunnen tikken. Ik ben toen samen met Hans gaan kijken en ik was meteen verkocht. Dat was precies de auto die ik wilde hebben. Ik had wel andere opties zoals een rode GT Coupe en een HB maar die wilde ik niet. De HB GT vond ik veel te groot en een rode Coupé GT, die Hans te bieden had, was ook niet mijn kleur. Ik had mijn zinnen nu eenmaal op een Custom Black Coupé gezet en ik wilde geen andere.
Dus toen Harold zijn auto aanbood heb ik meteen daarvan gebruik gemaakt. Wij hebben de auto op de brug gezet, goed nagekeken wat er aan gebeuren moest, het lijstje werd compleet gemaakt en ik wist wat mij te wachten stond. Ik heb ´m dus gekocht! Aangezien ik toch genoeg tijd had om hem op te knappen hebben wij de auto gestald bij vrienden van Harold. Dat moest wel want ik had immers nog steeds geen rijbewijs.


Wat moest er allemaal gebeuren aan mijn 626 GT Coupé Custom Black

Als eerste, de auto moest weer opgehaald worden, want die stond immers bij de boerderij.
Nou dat heb ik geweten. Mijn auto zag er niet uit, je kon niet meer zien wat voor kleur eronder zat. Midden in een grote modderpoel, daar stond hij dan. Hans, Barry en ik waren met één auto gekomen om er zo voor te zorgen dat mijn auto in Eindhoven kwam. Aangezien Barry met mijn auto moest rijden vond hij het toch wel zo prettig als deze eerst een beetje gepoetst zou worden om zo ook beter zicht op de weg te krijgen (heb nog nooit zoveel modder gezien op en onder een auto). Wat moest er allemaal gebeuren aan mijn auto.

 

Het opknappen van mijn auto

Jonge, jonge wat een werk. Nadat de hele auto, op twee stoelen na, bij Friezenkamp gestript was, zijn wij naar Van der Wiel gegaan, de voorruit moest er immers uit gehaald worden want het regende net zo hard binnen als buiten èn dat met de ruit erin.
Zo gezegd zo gedaan, de voorruit was eruit en ja, toen kwam de vraag hoe krijg ik de auto nu weer bij Friezenkamp. Daar kwam Hans met een goed idee, toch rijden maar en goed uitkijken dat je geen politie tegen komt. Ik zat met mijn hart in mijn keel en Hans die reed alsof er niets aan de hand was. Wat was ik blij dat de auto zonder problemen bij Friezenkamp aangekomen was. Daar stond mijn auto, het hele interieur bij mij in de woonkamer en de buitenkant bij Friezenkamp. Ik had al aan Marco gevraagd of ik mijn auto in zijn garage mocht opknappen en dat vond hij dus geen enkel probleem. Daar stond ik dan, midden tussen al het mansvolk.
Ik pakte een elektrische staalborstel en begon aan het frame waar mijn voorruit had gezeten al het rubber en roest weg te schuren. Dat was een hele klus, vooral omdat het toch binnen een bepaalde tijd moest gebeuren en het moest glad zijn. De mannen van Friezenkamp hebben mij met raad een daad bijgestaan. Ik kreeg dan ook veel advies wat ik wel en wat ik niet moest doen. Zodoende is het voorframe helemaal opgeknapt en kon mijn auto weer naar Van der Wiel om de vooruit erin te zetten. Na een dag zat mijn voorruit er weer in en nu kon ik beginnen aan de opbouw van mijn auto.

Omdat mijn auto toch helemaal gestript was kon ik ´m van binnen helemaal inspuiten met ML om zo roestvorming tegen te gaan. Ik weet zeker dat mijn haren ook niet zullen roesten want dat stond stijf van de tectyl. Thuis heb ik het hele interieur schoon gemaakt en laten drogen.
Achterlichten, bumper, spoiler zijn eraf gehaald om zo eerst alles schoon te maken en dan weer in elkaar te zetten. Ik was blij dat ik hulp heb gekregen van Barry en Hans, in mijn eendje (kwak) was het mij zeker niet gelukt. Wij hebben alles weer in elkaar gezet en ik kon gaan genieten van mijn auto want ik had intussen mijn rijbewijs gehaald en ik mocht dus gaan rijden.

Lang heb ik er niet van kunnen genieten want het begon weer te lekken. Ik kon maar niet vinden waar het zat dus dacht ik: het is wéér die voorruit. Balen! Het werd wel behoorlijk nat binnen. Ik ben naar Hans gegaan met de vraag: het lekt binnen maar ik weet niet waar het vandaan komt! Hij kijken maar kon het ook niet vinden. Dus dan maar weer naar Van der Wiel. Hij had het zo gezien en zei, “Het lekt niet bij de voorruit, die zit er goed in maar er zit een gaatje in het frame waar de ruit op vast zit”. Hij heeft het frame in gesmeerd met een soort sop en is van binnenuit met een drukspuit lucht gaan spuiten. Ja hoor, daar kwamen de belletjes en bij mij kwamen er inmiddels al wolkjes uit mijn oren van ergernis. Dit betekende namelijk dat mijn ruit er wéér uit moest om het frame te dichten.
Ik dacht dat doen wij wel even, dus mooi niet, wij moesten eerst wachten dat het droog was in de auto en ook het weer moest meespelen. Op een gegeven moment belde Hans op met de mededeling dat ik kon komen. Het weer zat mee, hij had tijd en zei, “Kom wij gaan jouw voorruit eruit halen”. “Zo gauw als deze eruit is kunnen wij hem wegbrengen naar van der Wiel en die zet de ruit er wel weer in als het frame weer in orde is”. Ik dacht die ruit eruit halen dat is zo gepiept, nou gepiept heb ik en niet omdat het zo makkelijk ging. Door wrikken en wringen kregen wij een draadje onder de ruit door en daar hebben wij twee schroevendraaiers aan vastgemaakt en zijn toen gaan snijden. Het lukte om de ruit er heel in twee uur uit te krijgen maar met onze ruggen en armen was het minder gesteld. Ik krijg nog pijn als ik er aan denk. Wij hebben het frame waar de ruit op vast zat helemaal schoongemaakt met een slijptol omdat een staalborstel al niet meer voldoende was. Daarna zijn de gaatjes gedicht met een plamuurmiddel, hebben primer erop aangebracht en laten drogen, waarna later de autolak werd opgespoten. De ruit is er toen maar los op gezet en Hans is in mijn auto (ik durfde niet) naar Van der Wiel gereden. En ik ben met zijn auto achter hem aan gereden want wij moesten immer ook weer terug. Van der Wiel heeft de ruit er ingezet en na een dag kon ik weer genieten van mijn autootje.


Mijn ongeluk

Ik heb er zeggen en schrijven een jaartje van geprofiteerd. Een belastingadviseur gooide zijn deur open net toen ik hem wilde passeren, en ja hoor, raak! Hij had een dubbel omgeklapte deur à 180 graden en ik had mijn rechtervoorkant in elkaar zitten plus dat er over de gehele rechterzijkant van voor tot achter beschadigingen zaten waaronder een grote deuk in mijn deur. Aangezien er ook al deukjes in mijn auto zaten tijdens de aankoop had ik er een hard hoofd in of mijn auto niet auto total loss verklaard zou worden. Ik heb Hans gebeld want ik dacht dit komt nooit meer goed, ik ben mijn auto kwijt. Hij stelde mij gerust en dat ik eerst maar eens moest afwachten. Hans is wel meteen komen kijken hoe erg het was.
We hebben samen besproken wat de mogelijkheden waren en of ik de auto nog wel wilde opknappen. Ik zei meteen dat ik die auto wilde behouden, hoe dan ook en dat ik er alles voor over had om hem op de weg te houden. Wij hebben samen de auto naar Uitterlinden gebracht en Piet heeft de schade geïnventariseerd. Piet zei wel dat schade groot was en dat er een kans bestond dat de auto wel eens total loss verklaard zou kunnen worden. Maar wij kennen onze voorzitter, mooi niet dus! Dit zou niet zomaar gebeuren. Hans heeft wat naslag werk gedaan omtrent de auto en papieren gezocht om aan te tonen dat deze auto’s steeds zeldzamer werden. Aangezien het hier om een GT Coupé met ABS ging maakte het al helemaal speciaal. Hij en Piet hebben samen met inspecteur de auto bekeken en besproken. Je kunt je wel voorstellen dat de inspecteur de auto wilde afkeuren, maar Hans kon hem toch overtuigen dat dit een zeldzaam model betrof, de auto was bij de club geregistreerd en hij kon overleggen dat de auto technisch goed was onderhouden. Dat werd de doorslag!
Alles bij elkaar genomen heb ik een mooi bedrag gekregen en Hans heeft het met Piet zo weten te regelen dat we de auto volledig konden laten overspuiten voor het bedrag van de verzekering met een klein beetje extra. Ik heb mijn auto samen met Hans en Fernando in 3 uur helemaal gestript, waarna Piet kon beginnen met uitdeuken.
Daarna is mijn auto helemaal blank geschuurd en gegrond waarna hij helemaal is overgespoten in zijn originele kleur. Nu kon mijn auto weer opgebouwd worden.
Wij zijn eerst begonnen met de binnenkant het interieur, stoelen, achterbank, zijkanten, enz.
Daarna zijn we met de buitenkant begonnen zoals de motorkap, zijpanelen,  bumper, koplampen, enz. Toen mijn auto klaar was om mee te nemen hebben wij dat gedaan, het kleinere werk konden wij ook bij mij thuis doen.


Toekomstige grote klus/wens


Heden

Al met al heeft mijn auto het nodige meegemaakt en ik ook. Ik heb een hele mooie auto en zou hem voor geen goud willen ruilen voor iets anders. HJ heeft ervoor gezorgd dat mijn dynamo werd gereviseerd en ingebouwd. Hans heeft mijn cruise controle ingebouwd, Barry heeft het bij de pedalen aangesloten en HJ heeft ervoor gezorgd dat het ook werkt.


Bedankje

Ik geniet iedere dag weer van mijn auto en heb veel rijplezier. Mijn auto begint er tip top uit te zien, en ik mag met recht zeggen dat ik trots ben dat ik deze auto mag rijden.
Nu is mijn auto zowel uiterlijk als technisch in zeer goede staat en ik kan genieten van onze bijeenkomsten en toerritten.
Ik wil bij deze alle mensen bedanken die mij een hart onder de riem hebben gestoken en mij hebben geholpen. Zonder jullie zou mijn auto nooit zo zijn geworden zoals die nu is.


[Overige foto's]


Met vriendelijk groet,

Maria Barents

(NB: In 2005 werd de auto overgedragen aan Arjen Waalboer. Beiden beëindigden hun lidmaatschap per 1 juli 2006.)

Mijn naam is Arjen Waalboer en ben sinds 26/04 weer in het bezit gekomen van alweer mijn 3e Mazda 626 coupé. Als ik had geweten dat er een liefhebbersclub bestond dan was ik waarschijnlijk al veel eerder lid geweest daar ik dit al jaren een fantastische auto vind en er zo lang als mogelijk is er mee zou willen blijven rijden. Ik heb zelfs het officiële AS Roma (shirtsponsor Mazda) voetbalshirt gekocht om in te trainen. Ik voetbal namelijk iedere Zondag waardoor ik waarschijnlijk niet op al te veel bijeenkomsten aanwezig zal kunnen zijn maar waar mogelijk natuurlijk wel.

Een collega van mij had een 626 en deze zag ik vanuit mijn raam dagelijks voorbij komen. Iedere keer dat ik hem zag rijden begon ik hem mooier te vinden. De kleur was bruin/aubergine en er zaten 5-spaaks 15 inch wielen onder. Verder volledig standaard. (een 626 heeft ook niet veel nodig om in het oog te springen vind ik).
De vonk was dus overgesprongen en aldus ging ik naarstig op zoek om er een voor mezelf te hebben. In Enschede stond een donkerblauwe... een 2.0 GLX met carburateur. Eigenlijk niet zo'n heel goede bleek later, maar ik kon me niet beheersen. Voor het eerst zag ik hem van binnen met het mooie velours in de kleur van de carrosserie, verkocht dus, maar na een paar maanden heel de bak aan gort gedraaid (in de Schipholtunnel nog wel). Naar het bleek lekte een keerring en liep de bakolie weg.
Andere bak gekocht en een paar vrienden van mij hadden deze er in een avond onder gehangen (supermonteurs). Hierna kwamen steeds meer kleine gebreken...roest bij de antenne en onderaan de raamstijl omdat er bovenlangs water binnenkwam, binnenverlichting van het dashboard ging uit, enkele schokbrekers lek, inmiddels een kilometerstand van 254.000 en nog een paar euvels. Een keuring en de noodzakelijke reparaties zouden vrijwel even kostbaar worden als een andere Mazda. Aldus heb ik toen een andere aangeschaft...een bruine/aubergine en inmiddels had ik ook al 15 inch 5 spaaks gevonden (exact zoals degene welke mijn collega had!!!).
Achterlichten had ik verduisterd en 35mm omlaag (voor de wegligging en het staat mooi). Wellicht vonden enkele onverlaten dit ook en heeft men geprobeerd de auto te stelen, maar gelukkig zonder succes. Mijn deur was vrij netjes opengebroken (zonder zichtbare schade), maar het contactslot had men met een schroevendraaier of een priem helemaal gesloopt. Na de moed te hebben opgegeven heeft men dan mijn autoradio en enkele cd's meegenomen. Was niet zo kostbaar maar het geeft een vreemd gevoel als men in je auto is geweest (zeker als je zo gek bent op je auto als ik was). Een week later heeft (misschien wel dezelfde uit afgunst, maar wie zal het zeggen) men ook nog een kras met een sleutel of ander voorwerp over bijna de hele lengte getrokken...mijn bloed kookte!!!! Het ware drama moest zich echter nog voltrekken....

Ik zou voor mijn werk naar Frankrijk moeten en kon een auto van de zaak meekrijgen, maar liever zou ik natuurlijk met mijn eigen auto gaan (tegen kilometervergoeding welke ik anders natuurlijk ook zou mislopen). Starten ging sinds de schade na de inbraak met een schroevendraaiertje omdat ik het slot niet kon vervangen. Bij de garage is er later nog een nieuwe ontstekingsmodule ingegaan. Hij reed heerlijk. Echter een kort slangetje rechtsvoor op het blok dat van het koelsysteem was, bleek poreus/uitgedroogd...
Inmiddels in het Franstalige België gebeurde het...wolk achter de auto en even later geen vermogen meer. Koppakking ertussenuit geblazen......Ik heb de auto daar dus achter moeten laten in het Belgische en later bij de RDW moeten uitvoeren.

Heel even ben ik vreemdgegaan...4 maanden in een Alfa 155 gereden, maar wat een drama was dat...meteen weer op zoek gegaan naar een Mazda Coupé in goede staat met liefst niet te veel kilometers.

Inmiddels is er weer een coupe..een zwarte 2.2i GLX Ares met Airco en een alarm met de CV op afstandsbediening (niet overbodig gezien de inbraak).
Hij is van een liefhebber geweest (is zelfs wel eens op een meeting van jullie geweest, naar ik meen) en hij is keurig netjes bijgehouden. (Redactie: Peter van de Ven). Ook bij deze wil ik de achterlichten verduisteren. De vorige hadden de "oude" achterlichten welke ik eigenlijk mooier vind. Wellicht na het spuiten zien deze er ook mooi uit, anders wil ik er oude op. Verlagen gaat ook (op zeer korte termijn, want de veren staan thuis al te wachten) gebeuren en de standaarduitlaat vind ik ook iets te klein (liefst een Sebring, of een Remus).

Ik vind de Ares velgen die er nu onder zitten erg mooi, maar wel te klein (14 Inch) en met te smalle banden (185 70!!!)

  Liever 15 of 16 Inch met 195 voor en 205 achter. Ik ben zéér blij en tevreden zoals hij nu is, maar er kan kennelijk (zonder hem te verzieken met stripings, spoilers, lampjes en wat dies meer zij) altijd nog iets aan gedaan worden en misschien is hij wel nooit klaar, maar dat houdt het leuk.

 

Zoals velen van jullie inmiddels bekend is, heeft een onverlaat in een oude Mercedes op 29/11/04 mij op een voorrangsweg van de weg gereden. Niet alleen was het een voorrangsweg, maar ook kwam ik van rechts, de man wist de weg niet en heeft alleen op de borden gekeken die plaatsnamen aangaven en heeft een stopbord volledig genegeerd. Ineens was de man voor me en ik heb hem bij zijn voorwiel geschept, door de klap heeft de Benz een rondje gemaakt waardoor zijn auto de mijne ook nog aan de zijkant raakte. Total loss was de uitspraak van de expert gezien de leeftijd van de auto. Geluk bij een ongeluk (wat is geluk als je Mazda in de prak is) was dat ik er nog wel voldoende geld voor kreeg (Meer dan ik er voor betaald had). Maar ik had de man ook uitgelegd dat dit een exemplaar was met fabrieksairco en alarm èn dat hij in perfecte staat was. Dit heeft hij ook gezien (en nagezocht naar het schijnt).

Nu moest ik dus een andere gaan zoeken. Het verzekeringsgeld was gelukkig vrij snel uitgekeerd, maar er stond niet veel soeps op Internet. Veel rode en veel "oude" modellen met nog een carburateurmotor. Is in principe niets mis mee (heb ik er ook twee van gehad), maar ik wilde toch liever een injectie en dan een 2.2i of een 2.01 16v, maar die zie je helaas niet veel. Carrosserie moest persé 2-deurs zijn en de kleur blauw, zwart of (mijn favoriet) Custom Black. Ik houd nu eenmaal van donkere auto's (lees: Mazda's Coupé) KM-stand liefst tussen de 150.000 en 200.000 KM en natuurlijk in goede staat.
Deze zaken maken dat er van de ca. 50 626 Coupé's die er gemiddeld te koop staan er niet veel overblijven waarvoor ik echt interesse had.

De eerste was veelbelovend. Donkerblauw 2.2i en 90.000 KM op de teller, bij een Citroen dealer in Limburg dus de KM-stand was via NAP op te vragen. Deze stond voor de bizarre hoofdprijs van 2.750 EU te koop, maar zonder inruil zou het 2.250 EU worden. Telefonisch en via email tot een slotsom van 1.950 EU gekomen en er zou een nieuwe APK en distributieriem op komen. Ik met een collega naar Limburg om te kijken en hem evt. meteen mee terug te nemen.
Op iedere hoek parkeerschade, een andere zijruit (ander kenteken erin gegraveerd!), brandgaten zo groot dat mijn vinger erin kon (heb ik overigens niet gedaan natuurlijk), kras op het achterscherm en een "overall" smoezelige indruk.
Verkleurde interieurdelen (vooral achter het stuur) en viezigheid op moeilijke plekken (tussen stoelen en in vakjes enz.).
Kort gesprekje gehad en natuurlijk teleurgesteld en zonder Mazda weer huiswaarts.

De tweede was een donkergrijze bij een Handelaar in Schiedam. Lekker dichtbij, 156.000 KM en 1.500 EU. Ook hier zou een nieuwe APK op komen deze kreeg het predikaat "Mooiste 626 Coupe van de Randstad"! Kennelijk kwam hij nooit in Rozenburg, want daar reed tot 29/11 een veel mooiere! Ik eropaf, meteen bellen vanaf mijn werk en dezelfde ochtend maakte ik al een proefrit. De auto remde nagenoeg niet en de kleur viel mij erg tegen. Remmen zijn te maken, maar de verkoper stond mij ook niet aan. Was een echte handelaar die zelf zijn auto’s keurde. Had naar eigen zeggen wel NAP maar had ik niet te zien gekregen...zéér verdacht en dus werd dit hem ook niet.

Inmiddels zat ik al ruim twee maanden zonder auto. Had er weliswaar een te leen van een vriend van mij, maar ik wilde weer een Mazda. Nog een paar gezien maar met veel kilometers, verkeerde kleur of andere zaken waardoor ik van te voren al wist dat het niets zou worden.

Toen stond er één in Zwijndrecht. Een zwarte 2.2i 198.000 KM (was maximaal, maar goed) met kofferbakspoiler en dezelfde Ares wielen als die ik op mijn vorige had. Hij zag er eigenlijk precies zo uit, alleen niet verlaagd (maar de veerpoten had ik nog van mijn vorige, dus die zou ik eronder kunnen zetten). Hij had echter geen APK, was wel gekeurd, maar afgekeurd op ashoezen. De meid van wie hij was had drie kinderen en wilde een 4-deurs (golfje of zo) en daarom wilde zij hem niet meer laten maken. Vanwege het ontbreken van de APK en enkele plekjes (kleine krasjes, maar die waren nog wel weg te werken) kon ik hem meenemen voor 375 EU! Hij reed verder goed (maar stonk wel naar rook). Dus ik dacht: Als ik hem voor 100 of 200 EU door de keuring krijg, heb ik even vervoer en kan ik op mijn gemak op zoek naar een GT (want die moet er vroeg of laat een keer komen) en is hij wellicht te verkopen voor 700 tot 800 EU.  Kan ik niets op verliezen.

Meegenomen dus!  Afspraak bij de garage voor een keuring en het oordeel was:
Ashoezen, banden (achter, zijkant was een beetje canvas te zien), handgreep bestuurderzijde kapot, chassisbalk voor doorgeroest (bij een ophangpunt), blower kapot. Was dus erger dan ik had durven vermoeden, maar dit alles is inmiddels gemaakt. Twee vrienden van mij zijn erg handig en kunnen heel goed lassen dus was dit eigenlijk heel snel verholpen!
De Ashoezen hebben we maar door de garage zelf laten doen, omdat dat bij mijn vorige Mazda een gevecht op leven en dood werd. Wat zitten die Homokineten vast zeg, ongelooflijk.

Toch weer naar de keuring ermee en toen bleek ineens dat mijn achterlichten niet altijd aangingen. Ook de binnenverlichting van de tellers ging niet aan (als de achterlichten niet aangingen) en de verklikker deed het dan ook niet. Maar soms ook wel...lastig te controleren als iets "af en toe" werkt. En juist bij de garage werkte het dus niet. Daar hebben ze er ook nog even naar gezocht, maar kwamen er niet zo snel uit. Ofwel de kolomschakelaar of oxidatie of zoiets dergelijks rondom de relais. Ik heb een beetje aan de stekkertjes gepield, maar meer ook niet en de afgelopen dagen deden de achterlichten het eigenlijk iedere keer. Dus weer naar de garage en gezegd dat alles in orde was; dit namen ze aan en meldden hem af.
Keuring, ashoezen en het overgooien van de banden (en de zoektocht naar het elektrische defect) hebben al met al toch ook nog een dikke 400 EU gekost, maar ik kan er weer een jaar tegenaan.

Al met al betekent dit niet dat ik niet meer op zoek ben naar een donkere GT!
Inmiddels heb ik nu al 4 626 Coupé's gehad, maar nog steeds geen GT en die moet en zal er komen. Zodra ik die dus tegenkom en kan kopen gaat deze de deur weer uit.
De jacht naar een nieuwe Coupé zal dus nog steeds voortduren!

Arjen Waalboer

(NB. Op het moment van schrijven 08-2006 is Arjen nog steeds in het bezit van de auto die hij voorheen van Maria gekocht heeft.)